Şiir denilen peri nerde ki?
Bir türlü elim, kaleme gitmiyor.
Yüreğimdeki resmin gözlerinde hüzün,
Nerde kaldı şiir rüzgârım diye üzülüyor.
Şiir mi nerde? Şiir mi nerde?
Gülün dalındaki bülbülün göğsündeki dikende
Güzelim kekik kokusunda,
Sevdiğimin gülen gözlerinde!
Şiir mi nerde? Yazıda, yabanda, harmanda
Toprağa henüz düşmüş tohumda.
Oluktan akan damla damla suda,
Şiir mi nerde? Aklımda!
Şiir, senin ve benim yüreğimde,
Alev alev tutuşan kor ateş!
Gündüzün ortasında, gecenin yarısında
Damarlarımızda dolaşan ateş!
Şiir, senin gülen yüzün, benim emeğim
Şiir, kanada kalkmış palaz kekliğim,
Şiir, bin bir umut, doyumsuz rüyâ;
Şiir, özlediğim, ölümüne sevdiğim!
Şiir mi nerde? Şiir mi nerde?
Gündüz güneşte, gece dolunayda
Şiir, sicim sicim yağmurlarda;
Şiir dilimin ucunda!
Şiir bir türlü geçmek bilmeyen saat,
Yaşanmamış zaman!
Şiir aşılan dağ, geçilen okyanus;
Şiir, günaydının, merhaban!
7 Ekim 2006
Oyhan Hasan BILDIRKİ
0 commentaires à “Ölümüne Sevdalıyım”