Gözlerin ilham
Gözlerin şiirim
Gözlerin canım
Gözlerin yüreğim
Gözlerin penceremde ışık
Gözlerin gözlerimde iki karanfil
Gözlerin üstümde
Bir sevdalı ateş yüreğimde

Ellerin sıcak
Ellerin ellerimde
Ellerin şiir mi şiir
Ellerin cesaretim
Yol yol yazılmış kaderime
Ellerinin hediyesi
Kimi laledir, kimi papatya, kimi gül
Çiçek çiçek bir tutam sevgi

Gözlerin sevda çiçeğim
Ellerin desteğim
Üşürsem ısıtırsın
Uzaktaysam çağırırsın

Bu şiir, şiir mi Allah’ını seversen
Bu şiir, hiçbir şey
Alın yazın, alın yazım
Şiirsiz, çiçeksiz yaşamak varken
Cesaret barbarlık, düşür dilinden
Hediyelerin en güzeli bomba gibi yağarken
Savaşın ortasında kalan çocuklar ne yapsın

El ele versek, kuşatsak dünyayı
Zulmün şarkısını duyursak insanlara
Kucağında çocuğuyla bir ana
Sıralı yavruları peşinde
Sevgiye muhtaç, yaşamaya hasret
Gözleri üzerimizde
Ateşin tam orta yerinde

Ne desek
Bu şiir, şiir mi Allah’ını seversen
Aya merdiven dayamak
Güzel günler için çağrı kesilen bir türkü
Zamansız
İnsanlık mı diyorsunuz
İmkânsız
Barış, suratsız

Ellerinin hediyesi
Çiçek çiçek bir tutam sevgi
Gözlerin üstümde
Bir sevdalı ateş yüreğimde
 
Oyhan Hasan BILDIRKİ

Album : Oyhan Hasan BILDIRK0
Resimler
6 images
Voir l'album

Kapkalın duvarların,
Tut ki Berlin Duvarı’nın arkasında
Saklanmak istiyorum, kimse beni görmesin diye.
Yok yok, acılarımın izi
Hiç kimseye bulaşmasın diye.
Sevdiğim Kafdağı’nın ardında,
Ben burada cümbür cemaat yaşıyorum.
Üzgünüm.

Yolunun üstündeki dikenim, biliyorum.
Ama bir düşün, bir tanem:
“Gül”ün aslı ne? Diken değil mi?
Sevda, hele karasevda;
“Diken tarlasında dolaşmak”tan başka nedir?
Sözlerin dilimdeki zehir.

Kör bir zamanın eline düştüysen,
Aranmadıysan,
Ya da arandım diye aradığımda,
Senden bir işaret, bir iz bulamadıysam,
Söyle bana
“Suçlu olan yalnız ben miyim?”

Hem sen, hem ben; sebepsiz vurgun yedik.
Zalim avcı, kaderimizin tuzağına düşürdü bizi.
Zaman değirmeninin dişlerine yem etti ikimizi…

Yapayalnız yaşamışsın bir ara,
Hem de soluksuz uzun bir zaman diliminde.
Sanki ben farklı mıydım?
Ben de yalnızdım,
Ve uçsuz bucaksız, karanlık bir tüneldeydim.
Ama inan yalnızlık kuyusuna düştüğünde
Haberim olsaydı,
İki elim kanda olsa da,
Mutlaka sana gelirdim.
Yüreğinin kederini, yüreğimle eritirdim.
Tek zeytin tanemin yarısını
Seninle bölüşürdüm.
Amansız dağlar bile bana vız gelirdi.
Dağları aşmak, Ferhat’ın işi değil mi?

Dünyam zindan kesildi.
Karanlıktayım şimdi ben.
Zindan, benim ömrümün öteki adı.
Dediğin gibi, kendi kozası içinde geçen
Yalnız bir hayata razı oldum ben.
Şikayet etmedim.
Sızlanmadım.
Her şeyi kader belleyip, sineme çektim.
Yaşamak diyorsan, bil ki yaşamadım…

Şimdi okyanusun tam ortasındayım.
Üstelik yüzme de bilmiyorum.
Bunu sen de biliyorsun.
Bu sal, bu yorgun sal;
Uzun zaman beni çekmez.
Ya da sensizliğe dayanıp da
Ayakta kalamam ben.
Buna nefesim yetmez.
Gücüm kafi gelmez.
Işığım yok.
Pencereme güneş bile konmuyor.
Karanlık gecede dolunay da görünmüyor.
Tutunacak dalım da yok.
Yüreğim kanıyor;
Çaresizim.

Omuzlarımda, ah benim şu omuzlarımda
Düştüğü yerden kalkmayasıca omuzlarımda 
Kahroluş sebebim olan sevdamın ağır yükü.
Hiç akıllanacağım da yok benim
Bu kaçıncı seferdir böyle,
Tuzağına düşüyorum kaderimin?

Ya kalbim sevgi körü,
Ya kafam yerinde değil.
Katlandıklarına katlanmam,
Gözlerinde gülücükler açmasına yeter mi?
Bana da çektirmekse amacın, buna değer mi?

Sensiz, ne yaparım ben?

Oyhan Hasan BILDIRKİ

Sarı çitle ayrılmış iki yol uzanıyor önümde,
Üzgünüm; bu iki yoldan ikisini de seçemezdim.
Siz varın geçin, daha beklerim ben; yalnız yolcuyum…
Gördüğüm, bildiğim; tekin değil bu yoldan ikisi de,
Çalılıkların en dibine kadar bakmadan edemezdim!

İyi gibi görüneni; kendine çekti, aldı beni
Nice nice üstünlüklerini saydı döktü bir bir.
Renk renk çiçekliydi, üstelik yemyeşildi…
İki yoldan gitseydim ben öteki yolcular gibi
İkisinin de çiçekleri bastıkça ezilir, çiğnenir.

Sabaha çıktıklarında ikisi de ikizdi sanki, anlardınız;
Çiğnendikçe siyaha boyanmamış yapraklarından.
Vay bana, başka gün mü yok umuduyla sakladım onu;
Her yolun yepyeni bir yola ulaştığını bilerek…
Dönmek istesem de, başa dönebilir miydim şimdi?

Yüreğimdekini içimi çeke çeke açıkça söylesem de,
Yanaklarımdan süzülür yalnızca göz yaşlarım değil mi?
Şimdi ne iki yol, ne sarı çit var: Ayrıldım ormandan,
Bu defa da yolcusu az olanı seçmeliydim değil mi?
Başka olan, her şeyi değiştirecek olan oydu belki de!

Robert FROST (1874–1963 / Dağ Mesafesi, 1920).
Oyhan Hasan BILDIRKİ

İki gönül bir olsa da birbirini özler, anar, arzular
İki elin kanda olsa da cevapsız bırakılır mı çağrılar
Yaşamaktır günaydınlara açılan kapının öteki adı
Söyle canım hemen açılır mı zamansız çalınınca kapılar?

Oyhan Hasan BILDIRKİ

İki yüz kırk dokuz yıldızımız vardı bizim
Birer gün arayla doğdular
Nurdan resimler gibi
Geceye tutunup gökyüzüne kondular
Ayrıydılar, kavuştular
Umuttular, her gece buluştular
Işık ışık konuştular!

Şimdi gecedeyim, hem de gecelerin en karasında
Ömrümün öteki adı zindan olup çıktı
Kaderine yenilmiş bir şairim!

İki yüz kırk dokuz yıldız inci mi inci
Her birinin gözlerinde yaşlar şimdi
Kedere boyanmış şarkılara, ağır şarkılara tutunmuşlar
Birinden ötekine geçiyorlar!

Her birinin gözlerinde yaşlar şimdi
Ya kötü bir yel esti
Ya nazar değdi
Dolunay da görünmedi!

Kader desem değil, ne desem bilmem
İncilerimi teker teker yitirdim
Oysa bir tutkusun sen yüreğimde
Hep yanımda olsan yalnızlığım kadar!

Yıldız yıldız görünseydik her gece
Papatya matemlerini tutmasaydık
Toprak koksaydı ellerimiz bir karpuz tarlasında
Çardak altında mutluluğu tatsaydık!

Şu gecenin karanlığına bak
Kim, neden, niçin toplamış yıldızlarımızı
Şahlanan duygularımız donup kalmış gözlerimizde
Sevdalı yüreklerimiz mühürlenmiş en sonunda!

Yazın ortasında, inan donuyorum
Ya sonbaharda ne yaparım, bilemiyorum
İki yüz kırk dokuz yıldızımızın ardı sıra
Ölmek istesem de beceremiyorum!

Gül bahçende olsam uyandırırdın beni sabah yeliyle
Yüreklerimizde sayısız çiçekler açardı
Bülbülün sesini duysa güneşimiz
Daha muhteşem doğardı!

Gül yanaklım yok şimdi
Penceremdeki reyhanlar kokmuyor
Yüreğimdeki yangınları görmesin diye belki
Güneş, pencereme konmaya korkuyor!

Ya sen? Sen hangi yelde, kasırgadasın kim bilir
Yüreğindeki resimleri kazımak istiyorsun
Beyaz atlın bildiğin şehzadeni
Unutmak istiyorsun!

Ne olur, tersine aksın sular
Bütün baharları birlikte yaşayalım
Kader denilen vefasızı
İlk fırsatta kurşunlayalım!

İki yüz kırk dokuz yıldızımız inci inci
Tut elimi, bizimle kalsın
Kanayan yüreğimde sızım değil
Merhaba, günaydın olmalısın!

Şimdi gecedeyim, hem de gecelerin en karasında
Ömrümün öteki adı zindan olup çıktı
Kaderine yenilmiş bir şairim!
28 Ağustos 2006

Oyhan Hasan BILDIRKİ

Dağları devirmek kolay şimdi,
Yanımdasın!
Papatya kokulu akşamlar tükenir mi hiç?
Canımdasın…

Bu ömür bize yetmez,
Günler uzamalı, yüzyıl olmalı…
Sevdalı akşamların başında,
Kalplerimiz coşmalı!

Bin beyaz turna umut,
Kör zamanlara inat, el eleyiz.
Gökkuşağı renk renk;
Göz gözeyiz…

Damarlarımızdaki sıcaklık neden?
Gözlerimiz gülüyor şimdi.
İsterse kader en yapışkan ökse olsun;
Kim tutar bizi?

Gül bahçemizde her sabah iki çiçek açar,
Biri sen, öteki ben…
Dolunayla dost, güneşle arkadaş;
Geceden gündüze akar sonsuza kadar!

Zor zamanlara dönmek mi bir daha?
Her mevsimi beraber yaşamak varken?
Günaydınlarla uyanmak bir ömür;
Güneşimiz doğarken!

Seninleyim canım, kanındayım
Unutulmaz bir şarkıya dönmüşüm yüreğinde.
Seninleyim canım, yanındayım
Ellerin ellerimde…

Sonsuz bir şarkıyız biz,
Yüzyıllar geçse de unutulmayacak.
Hem dolunayda, hem güneşte;
İkimizden izler kalacak…

Bin sevgiden, bin isyana döndük zaman zaman
Zalim avcının tuzağına düştük…
Gökkuşağındaki renklere tutunduk yeniden,
Sevgimizi bölüştük!

Her mevsimi beraber yaşamak varken,
Zor zamanlara dönmek mi bir daha? Asla!
Bütün zamanlarımı tutmuşsun sen yâr;
Mahşere kadar!
30 Ağustos 2006

Oyhan Hasan BILDIRKİ

Sensiz günlere alışırım desem de,
Sakın inanma, yalan!
Yüreğimde dinmez bir şarkısın sen;
Ben seni unutamam!

Yüreğim Ergenekon’da şimdi,
Kederimi eritecek demircisini bekliyor.
Zaman denen felâket,
Buna izin vermiyor.

Bir o yana, bir bu yana koşmuşuz
Deli taylar gibi…
Sevdiğim hangi taşın altına gizlenmiş?
Kör olası talihim, marifet gibi…

Aylardan ağustosu sevmiyorum artık…
Bir de haziranı, bir de kasımı!
Nedense doğacak zaman bulamamışız;
Bir de yakacak başka birini!

Ebedî hasretim, kutup yıldızım,
Zamanla yarışmışız sanki…
Ben kaçmışım, sen kovalamışsın
Kader denen zalim de ikimizi!

Yanardağlara atsalar beni,
Gözlerine hasret gözlerimin yaşı kurur mu?
Eski bir resimde silik fotoğraflar gibi,
Sevdamızı yüreğimize gömmek olur mu?

Yüreğimde en zamansız sel baskınları,
Yollarıma kilit üstüne kilit vurulmuş…
Çile kapılarım bir türlü kapanmaz;
Kördüğüm ömrüm çözülür mü?

Yaralıyım, dermanım sensin,
Yalnızlığıma ortağım sensin!
Kutup yıldızındaki umudum;
Yine sensin, yalnız sensin!

Sakın ağlama, sakın sen ağlama
Melek ve Şehzade’yi vuran benim!
Kalplerinin tam ortasında bir diken gibi;
Yapışıp kalan benim!

Günler bir tutam, zaman kurşun gibi ağır…
Bir saza tel diye gerselerdi yüreğimi,
Ödeyemezdim günahımın kefaretini;
Anla beni!

Sensiz günlere alışırım desem de,
Sakın inanma, yalan!
Yüreğimde dinmez bir şarkısın sen;
Ben seni unutamam!
1 Eylül 2006

Oyhan Hasan BILDIRKİ

Kader resim, boyası elinde belki
Tersine döndür istersen, çeviremezsin ki
Tuzağına düştüm kaç kere, aradım
Aradım nedense fırçamı bulamadım

Karanfilin morunu görmek kolay
Sevgiyi papatyanın tacında bilmek işimiz
Bir açılır, bir kapanır sevda kapıları
Arkasındaki el kim?

Ben boyamadım kaderimi şair olmak için
Ama ela gözlüme bağlanıverdim birden
Yolumu, durmaksızın kaderim kesti
Şair olup çıktım yeniden

Kalbimi sevdiğime verdim ısıtsın diye
Papatya mevsiminde yanına alıp götürmüş
Kalbinin sızılarına ortak olsun diye
O gün bu gün kalpsizim
 
Sevda dağlarında kalakaldım şimdi
Ufuktaki ölümsüz ışığı görüyorum
Anahtar paspasın altında biliyorum
Kalbim duracak gibi yüreksizim

Senden gelen mutluluk rüzgârları içimde
Umudum sonsuz baharlar üstüne
Biliyorsun bir sözünle şahlanıyorum
Kalbim sende

Ama ne vardı kelimeler dans edeceğine yüreğimde
Ömrümü sensiz geçirmeseydim
Viyana valsına doyulur muydu o zaman
Gözlerini gözlerimde görseydim

Şairim, umut kuşları bırakmıyor yakamı
Şimdi her rüyâmın gerçek olmasını diliyorum
Kaderimin her saniyesinde bile
Seninle yaşamak istiyorum

Bir daha mı? Kaderimin tuzağına düşmem artık
Fırçamı buldum kalbinde
Yeniden boyamalıyız onu, ama yeniden
Birlikte!
3 Eylül 2006

Oyhan Hasan BILDIRKİ

Kuşlarımı uçursam da gitmiyorlar
Konacak başka dal bilmiyorlar
Yüreğimin sıcaklığı yetiyormuş onlara
Kovsam da mümkünü yok gitmiyorlar

Gel geç bir heves değil bizi kanatlandıran
Sevda değil karasevdanın ta kendisi
Feleğin örsünde yıllardır dövüldükçe dövüldük
Kalbimizin her karesine işlemiş silinmez izi

Gecenin tam ortasında ışık ışık dolunay
En sağlam yol arkadaşım olup çıkıyor
Sevdalı gülümden görüp öğrendiklerini
Mor dağlar duman duman olsa da alıp getiriyor

Yanı başımdasın şimdi sımsıcak biliyorum
Gülücük gülücük konuyorsun gözlerime
Hasret kokan günlerin ipi çekiliyor
Sevgin doluyor yüreğime

Sensiz akşamlar zulüm, sensiz akşamlar kör
Sayısız yıldızdan teki bile doğmuyor
Kanımdaysan, canımdaysan bir tanem
Kalbim durmuyor, kanatlanıyor

Nice yağmurlar mutluluk şarkımızı söyleyecek
Sicim sicim düşecek elimize, gözümüze
Yıllar bizim için duracak, tükenmeyecek
Cıvıl cıvıl sevda kuşları konacak penceremize

Geceye iz düşmüş gördüm bu akşam
Geceye iz düşmüş, gelecek ikimizin
Sevda bayrakları dikilecek burçlara
Geceye iz düşmüş gördüm, gelecek bizim

Sevda kuşları konacak penceremize
Uçursak da gitmeyecekler
Melek ve Şehzade’nin hikâyesini
Bizim şarkımızı söyleyecekler!
5 Eylül 2006

Oyhan Hasan BILDIRKİ

Gözlerim gülüyor ya şimdi, senden
Mutluluk üstüne bütün türkülerim…
Hasret şarkılarının tamamı geride kaldı,
Dolunayım doğuyor erkenden…

Çiçeklerin rengi mi değişti ne?
Yepyeni renkleriyle açıyorlar.
Havadaki, daldaki bütün kuşlar,
Senden bana, benden sana uçuyorlar.

İnanır mısın? Kalbim bile gençleşti;
Nabzımı sayıyorum sen, sen diye atıyor…
Takvimden tek tek düşüyor ayrılık günlerimiz,
Biliyorum güneşim de erkenden batıyor.

Mutluluktan uçuyorum, canlar canımı buldum,
Yürüyüşüm de başkalaştı farkındayım.
Söz verdim sana sensizliğimiz bitecek diye,
Ucunda ölüm olsa da sözümün ardındayım!..

Mutlusun ya, gözlerimden biliyorum
Gülerse benimlesin.
Vuslat şarkıları dilimizde;
Biricik sevdiğimsin!
8 Eylül 2006

Oyhan Hasan BILDIRKİ